Η πλημμύρα στις 11/11 άφησε πίσω της βαθιές πληγές…όμως τίποτα δεν είναι ακατόρθωτο, όσο υπάρχουν άνθρωποι που νοιάζονται…πεισματάρικα πλάσματα που τα βάζουν με τη λάσπη, τα βρώμικα νερά, τους τόνους των σκουπιδιών… Οπλισμένοι με θέληση, πάθος και χαμόγελο, μετέτρεψαν το αδύνατο σε δυνατό…
Μαμάδες, μπαμπάδες και δασκάλες πάλευαν τρεις μέρες με νύχια και με δόντια για να γίνει το σχολείο μας και πάλι λειτουργικό. Είδα ανθρώπους να αγωνιούν. Να αρπάζουν μια σκούπα και να εφορμούν κατά της λάσπης. Παιδιά να μαζεύουν νερά κουβαδάκι-κουβαδάκι. Μαμάδες να χειρίζονται τα πιεστικά μηχανήματα σαν στρατιώτες σε πεδίο μάχης… γιατί μάχη ήταν.
Μια μάχη που κερδίσατε.
Καταθέτω λοιπόν εδώ, σε πρώτη φάση, τις θερμότερες ευχαριστίες μου.
Την Δευτέρα, στις 17 του Νοέμβρη τα 2 τμήματα της Δ τάξης θα παρουσιάσουν, σε πείσμα των αντιξοοτήτων, την γιορτή που ετοίμασαν, στις 11:00 π.μ., στο Δημοτικό Θέατρο Καλλονής και θα επιστρέψουν στα σπίτια τους. Την ίδια μέρα, στο σχολείο θα γίνονται κάποιες ακόμα εργασίες επισκευών και απολύμανσης.
Την Τρίτη, 18 Νοέμβρη, το σχολείο λειτουργεί κανονικά, καθαρισμένο και απολυμασμένο.
Τα Σέβη μου.
Η διευθύντρια του σχολείου,
Σαμίου Χριστίνα
